Operatie details

Zo'n operatie is wel heel bijzonder. Dit keer kwam ik als lopende patient op de ok. Dat betekent dat ik gebeld werd vanuit de opname lounche. 'U kunt naar boven komen, als u.een wc tegenkomt onderweg, dan graag daar even gebruik van maken'  (Ik zat in het Martini paviljoen te wachten, na een kort intake/opname gesprekje) . Boven gekomen, kreeg ik een bed en een operatiejasje, waar je met je onderbroek aan in mag. Een infuus in de hand, wat pijnstillers in de mond en rijden maar. Voorop het bed een hekje waar mijn basicfit tas op kon staan. 

Even overwippen op de operatietafel en het personeel druppelt binnen. Puk voor de anesthesie samen met een oudere arts, zijn mijn houvast. De man had gelezen dat ik (gekscherend) had verteld dat ik graag wou dat iemand mijn handje vast hield. Dat deed hij dus echt. ' nee kom, dat hebben we beloofd en dat doe ik!' Met zijn andere hand pompte hij de verdoving erin en rustig zakte ik weg, tranen in een ooghoek biggelend en knijpend in zijn hand, hoor ik Puk zeggen dat ze de hele tijd bij me zal blijven. Ondertussen lig ik met mijn armen wijd, als Jezus aan t kruis. 

Op de uitslaapkamer lig ik heerlijk, langzaam dringen de geluiden tot me door. 'Mw Veenendaal, wakker worden'  ik hou me even slapend, tot ze opnieuw roept en ik mijn ogen wel open moet doen. Dan krijg ik een perenijsje voor de snelle suikers en de keel, waarin een tube heeft gezeten. Zal ik uw man bellen? Vraagt ze. Volgens haar heb ik geantwoord ' dat is mijn man niet'. Nou ja zeg, ik zei, 'mijn man is ziek'. Ze kijkt me wantrouwend aan of ik in delier ben. Maar belt dan toch. 

Met koude voeten weet de verpleegkundige wel raad, ik word aangesloten op een soort opblaasbare deken, een dikke slang wordt aangekoppeld en de warme lucht stroomt erin. Ik huil even van genot en omdat ze zo lief voor me is.  Dat maakt dat ze me een aai geeft en nog vriendelijker wordt.  Tevens welwillender om me te ' verwennen' met twee keer een spuit morfine. Nou, zo'n pijn had ik toch ook weer niet, dacht ik. 

Uiteindelijk word ik naar de afdeling gereden en kom ik op een 1 persoonskamer. Ik slaap aan één stuk. Gedachten gaan alle kanten op,of ik overal ben en van alles doe en als ik weer wat wakker word, lig ik gewoon in bed. Beetje psychedelische ervaring.

Van de avondvreugde niet misselijk te zijn en wat te eten, blijft niet veel over. S avonds en 's nachts begint de misselijkheid, ik hou niks binnen en bel 5 keer.  Vanmiddag kan ik naar huis. Gammel en misselijk, maar Good to go...